Om vier uur twaalf barstte mijn gsm los in de bib van Sint-Rochus-aan-de-Leie, en nog voor ik kon ademhalen werd onze driepotige therapiehond Barnaby plots “een biologisch risico” genoemd. Ik zag hoe één boze ouder, één filmpje op Facebook en één paniekerige schepen genoeg waren om een hele gemeente te laten vergeten waarom we ooit een bibliotheek bouwden. Ik heb die dag geleerd dat het nooit over hygiëne ging, maar over angst—en dat angst in Vlaanderen sneller rondgaat dan de regen op de kasseien.