Mijn naam is Annemie, en ik heb mijn zoon en zijn zwangere vriendin uit huis gezet. Mensen oordelen snel, maar niemand kent het hele verhaal. Ik heb altijd alles gegeven voor mijn zoon, maar ergens moest ik een grens trekken.
Mijn leven als alleenstaande moeder in Gent werd op zijn kop gezet door een onverwachte brief die ik vond in het handschoenkastje van mijn oude Opel Astra. De ontdekking bracht niet alleen een familiegeheim aan het licht, maar dwong me ook om mijn verleden en toekomst onder ogen te zien. Dit is het verhaal van verlies, hoop en de kracht van vergeving.
Ik heb mijn hele leven alles voor mijn kinderen gedaan, zelfs mijn huis opgeofferd. Nu zit ik alleen, zonder zekerheid of warmte, en vraag ik me af waar het misliep. Dit is mijn verhaal over liefde, teleurstelling en de zoektocht naar rust.