Op mijn zeventigste ontdekte ik dat het ergste niet de stilte is, maar de kille aanwezigheid van mensen die je niet zien staan. Mijn verhaal begint op een gewone ochtend in ons huis in Mechelen, waar ik me steeds meer een schim voel tussen mijn eigen familie. Wat volgt, is een reis door herinneringen, pijnlijke confrontaties en de zoektocht naar betekenis in een huis dat ooit van mij leek te zijn.