Mijn zus Annelies wilde ons ouderlijk huis inpikken, terwijl ze al vier appartementen bezorgd had. In mijn wanhoop probeerde ik mama en mezelf te beschermen tegen haar hebzucht. Dit is het verhaal van familieconflicten, Vlaamse koppigheid en de zoektocht naar rechtvaardigheid.
Mijn naam is Els De Smet, een vrouw uit Gent die na het overlijden van mijn ouders, broer en grootmoeder enkele huizen erfde. In plaats van rust en zekerheid bracht de erfenis enkel onrust, hebzucht en conflicten binnen de familie. Terwijl ik dagelijks strijd met familieleden die mijn huizen als hun eigendom beschouwen, vraag ik me af: wat betekent ’thuis’ nog als iedereen het opeist, maar niemand het respecteert?