Het huis waar de herfst woont
Toen ik hoorde dat mijn moeder gestorven was, voelde ik niets. Ik sloot mijn telefoon af, trok mijn jas aan en ging op de trap zitten, ergens tussen het derde en vierde verdiep, waar het licht flikkerde als een versleten hart. In dat moment leek het alsof heel mijn leven, met al zijn Vlaamse familiegeheimen en onverwerkte pijn, samenkwam in die koude gang.